با اسکی فضایی و دوچرخه ثابت بیماری واریس را درمان کنید

10 / 10
از 1 کاربر
بازگشت به لیست مقالات » | پنجشنبه 4 آذر 1395 در ساعت 9 : 50 دقیقه | نظرات کاربران ( 0 )

واریس شایع ترین بیماری عروقی است که به تورم ورید یا گشاد شدن سیاه رگ گفته می شود و 20 درصد مردم در سراسر جهان به آن مبتلا می شوند. این بیماری موجب تورم و برآمدگی رگ ها شده و علاوه بر نازیبایی دردهای شدیدی به همراه دارد.

عموما بانوان 40 الی 50 ساله دچار این عارضه می شوند و در پایین ساق پا و پشت قوزک پا رگ های بد منظر و طناب شکل به چشم می خورد. نوع شدید این بیماری می تواند منجر به کاهش تامین مواد مغذی برای پوست و ماهیچه ها بشود در نتیجه زخم و قانقاریا ایجاد کند. این بیماری از عوامل مختلفی از جمله، ایستادن های طولانی مدت، اضافه وزن، لباس تنگ، نارسایی گوارشی، یبوست مزمن، ایجاد فشار و اختلال در شکل سیاه رگ و فقدان خون رسانی ناشی می شود.

اغلب پزشکان برای درمان واریس پوشیدن جوراب های تنگ و مخصوص را تجویز می کنند. بیمار باید در مواقعی امکان پذیر است طوری دراز بکشد یا بنشیند که پاها بالاتر از سطح قلب باشند. مثلا در هنگام دراز کشیدن پاها را بالا گرفته و به میز یا دیوار تکیه بدهد و برای مدتی در همین حالت باقی بماند تا خون به طرف قلب بازگشت پیدا کند.

در عضلات پشت ساق پا، 3 دریچه وجود دارد که مانند یک تلمبه عمل می کند و خون را به بالا می فرستد؛ هر چه خون بیشتری از طرف پا به سمت قلب پمپاژ بشود، احتمال ابتلا به بیماری واریس کمتر خواهد شد. واریس زمانی رخ می دهد که این دریچه ها دچار نارسایی شده باشند و به فعالیت طبیعی خود ادامه ندهند. فشارهای درونی لوله گوارشی به دلیل ابتلا به یبوست، به این بیماری دامن می زند.

ورزش مهمترین راه درمان و جلوگیری از بیماری واریس به شمار می آید؛ ورزش هوازی سبب تقویت ضربان قلب شده و سرعت و عمق تنفس را بیشتر می کند؛ همین مسئله منجر به تقویت عضلات روده می شود و یبوست را از بین می برد؛ ضمن این که به افزایش گردش خون و خون رسانی بهتر نیز می انجامد؛ اما افرادی که به بیماری واریس مبتلا هستند نباید هر ورزشی را انجام بدهند.در حین انجام بعضی از تمرینات ورزشی خون زیادی از سمت ماهیچه های ساق پا به طرف قلب پمپ می شود؛ به همین علت پا را قلب دوم انسان می دانند.

تمرین ورزشی هوازی با اسکی فضایی و دوچرخه ثابت تمرینات کم برخوردی هستند که به بازگشت خون از رگ های پا به سمت قلب کمک کرده و فشار زیادی به استخوان ها و مفاصل نیز وارد نمی سازند.

ورزش منظم و مستمر پیاده روی نیز برای پیشگیری و درمان واریس پیشنهاد می شود. راه رفتن یک تمرین کم برخورد محسوب می شود که فشار چندانی به مفاصل و عضلات پا وارد نمی کند. به تمریناتی کم برخورد می گویند که در حین اجرای آن ها حداقل یک پا با زمین در تماس باشد و پیاده روی یکی از همین تمرینات محسوب می شود.

برخی از افراد تصور می کنند شنا، دوچرخه سواری، پدال زدن بر روی اسکی فضایی نیز جز تمرینات کم برخورد هستند؛ در حالی که این ورزش ها به عنوان تمرینات بدون برخورد شناخته می شوند؛ چون زمان انجام آن ها بدن توسط آب یا دستگاه پشتیبانی شده و پا مانند زمانی که همواره بر روی زمین است برخوردی احساس نمی کند. تمرنات بدون برخورد برای بیماران مبتلا به واریس و آرتروز بهترین تمرینات ورزشی محسوب می شوند که جنبه درمان نیز دارند.

پیاده روی با تسریع گردش خون سبب بهبود عملکرد جریان خون شده و به درمان و پیشگیری کمک می کند. برای این که تمرینات ورزشی موجب درمان بیماری بشود باید آن را 5 روز در هفته و هر روز به مدت بیش از 30 دقیقه انجام بدهید.

دویدن نرم یا همان جاگینگ نیز در بهبود بیماری واریس موثر می باشد؛ ولی توجه داشته باشید افراد مبتلا به واریس هرگز نباید با سرعت زیاد بر روی سطوح سفت و سخت مانند آسفالت خیابان بدوند؛ این کار به مفاصل آن ها ضربه وارد می کند و عضلات پا را تحت فشار قرار می دهد.

دویدن بر روی تردمیل برای این نوع بیماران به مرابت ایمن تر از دویدن در محیط بیرون است؛ چراکه سطح تسمه تردمیل نرم و انعطاف پذیر می باشد. ضمن این که بعضی از تردمیل ها مجهز به ضربه گیر SDS هستند که از عضلات و مفاصل ورزشکار محافظت می کند.افرادی که مبتلا به واریس هستند و اضافه وزن دارند، باید دویدن را کنار بگذارند و به تمرینات بدون برخورد بپردازند که در این بین پدال زدن با اسکی فضایی بیش از سایر تمرینات توصیه می شود.

تمرین قدرتی با وزنه نیز به این گونه بیماران کمک می کند. وقتی فرد وزنه ای را با دست بلند می کند، فشار قابل توجهی به ورید وارد شده و خون در راه بازگشت به قلب به ورید اجوف در قسمت حفره شکم می ریزد. در این زمان فشار زیادی به شکم وارد خواهد شد که در اصطلاح می گوییم فرد ناچار است زور بزند؛ در حقیقت بلند کردن وزنه از بازگشت خون به قلب جلوگیری کرده و در زمان مناسب شکم خون را به سمت پاها باز می گرداند. بنابراین وزنه زدن به درمان واریس منجر می شود؛ اما کاری برای لاغری و کاهش وزن انجام نمی دهند.

آنان که به بیماری واریس دچار هستند و اضافه وزن دارند، می بایست اقدام به کاهش کنند؛ در غیر این صورت بیماری وخیم تر خواهد شد؛ به همین دلیل به آن ها پیشنهاد می کنیم از ورزش هوازی بهره ببرند و در کنار این ورزش وزنه بزنند. ورزش هوازی به تمریناتی می گوییم که در مدت نسبتا طولانی با شدت متوسط انجام می شود. ورزش با دوچرخه ثابت، اسکی فضایی، پیاده روی، شنا و دویدن نرم از بهترین ورزش های هوازی به شمار می آیند و به درمان واریس کمک می کنند.

تمرینات ورزشی مانند اسکوات فول رنج، دراز و نشست، لانگز و نشستن های طولانی مدت در یوگا سبب بدتر شدن این بیماری می شود. اگر به انجام این ورزش ها علاقمند هستید می بایست آن ها را کنار تمرینات هوازی بدون برخورد انجام بدهید.

30 دقیقه قبل از شروع تمرینات ورزشی یک لیوان آب بنوشید و در حین تمرین نیز هرگاه احساس تشنگی کردید جرعه جرعه آب بخورید و گلویی تازه کنید. این کار دمای بدن را متعادل نگه داشته و سوخت و ساز را بهتر می کند. بهبود متابولیسم علاوه بر کاهش وزن و تناسب اندام، بهبود دستگاه گوارش را به همراه دارد که همه این ها به نفع درمان بیماری واریس است.

ارسال نظر

عنوان نظر :
نام شما :
ایمیل :